من و سیزده سال پیش

امروز به مغازه ای سر زدم که قریب به سیزده سال پیش برای اولین بار واردش شده بودم.

بعضی از اتفاق های زندگی به راحتی فراموش می شوند چون آنقدر پیش پا افتاده اند که به وقوع پیوستن این اتفاق ها حس نمی شود اما بعضی از اتفاق های زندگی اینگونه نیستند،آنقدر بزرگ اند که با وجودت آمیخته می شوند و تاثیرشان تا مدت ها خواهد ماند و حتی شاید تا آخر عمر.

مغازه از آن زمان خیلی تغییر کرده و خیلی از افرادی که آنجا کار می کردند حالا برای خودشان مغازه ای دارند و مستقل شدند.یکی از چیزهایی که تغییر نکرده صاحب خوش برخورد و دوست داشتی اش است که سایه اش مستدام که هیچ چیز به جز خوبی از این مرد ندیدم.

یاد کردن آن روزها برایم مثل کودکی ام شیرین و لذت بخش است 🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *